Kişisel bir fantezi denemesi; Türkiye de…

Kişisel bir fantezi denemesi; Türkiye de SEO kelimesinde ilk sayfada yeraldım.Kendimi ispatladım, artık biraz fantezi yapma zamanı geldi.Google.com da yani globalde SEO kelimesi üzerine kasıcam.Kasıcam derken yine hiç birşey yapmıcam sadece makalelerimi ingilizce yazıcam.Bakalım sonuç ne olucak.Az önce sitemin etki alanını United States yaptım bakalım ne kadar sürede ilk sayfa yada sayfalarda olucaz.Bu hedefi seçmemde R10 da bir konuda elemanın birinin yanlış yazması sonucunda karar verdim.Vatana millete hayırlı uğurlu olsun.

Bu yazımın başlığı Sabuncu Cuma :) neden…

Bu yazımın başlığı Sabuncu Cuma 🙂 neden mi derseniz başıma ne zaman bir sürgün olayı gelmişse sebeplerden biri yada işin içindekilerden biri mutlaka cumadır.Örnek mi Tunceli sürgünü 🙂 Sağlıkçı evi sürgünü, yediğim sayısız fırçanın da sebebidir 🙂 .Zonguldakta en güzel günlerim bu adamlarla geçti kim mi bunlar Kara, Enes, Cuma, Güraniler, sincap, zalih, kurt ibrahim, başkanlar, bu sene gelenler, tillo, sağlıksenler, ordulular, kayserili, hemşom, matkap 🙂 okuldan muhteşem dörtlü, sakaoğlu, unuttuğum varsa kızmasın ama bu adamlarla ben en güzel günlerimi geçirdim.Son 2 aydaki Gap turu ve istanbul turu full muhabbet gırgır şamata geçti, karşılıksız sevgi görmek nedir onlarla öğrendim, beklenti olmadan sevilmek, olduğun gibi sevilmek ve sevmek hepsini bu adamlar arasında öğrendim.Umarım kader tekrar birleştirir.Yazıya cuma ile başladık bayağı dolandı, neyse cuma ve diğerleri biliyor zaten vumanın bana yaptıklarını 🙂 ama severim keratayı 🙂 bu sene ihaleyide aldı hadi hayırlısı….

Bende gelenektir, geçtiğim derslerin not…

Bende gelenektir, geçtiğim derslerin notlarını yakmak, her sene yaparım, Zonguldaktan Bursaya hayatta işe yararlar dışında bişey getirmem ilerde lazım olukca diye.Lazım olursa basarım parayı alırım 🙂 ayrıca defter notunu ne yapayım sanki iş hayatında defterdeki sorulan sorular mı çıkıyor hayır alakası bile yok 🙂 ee o zaman.Neyse bu seneki seronomiyi Nurullahla yapalım dedik, tam gideceğim gün apartmanda yakacak yerde yok, bir önceki evimde kalorifer dairesi karşımdaydı 🙂 ama şimdi tek mümkün demir çöp tenekeleri, neyse elimize aldık 2 torba defter notu, soru çözümleri, testler ne ararsan var yani, çakmakta aldık yakmaya gidiyoruz ama yanda askeriye, karşımızda iki tane devasa apartman (apartmanda huzurevi gibi bu arada) herkes balkonlarında yola bakıyor, dedik bunları yaksak gece gece başımıza iş alıcaz, birde o gün caddede en azından 10-15 kişi vardı normalde o kadar olmaz, yakıcaz ya işte olur.Neyse bizde geldik sembolik olarak bir kağıdı mutfak lavobasında yaktık.Burdan Ahmet abime selam söylüyorum sanki biraz kulaklarım çınlamış gibi 🙂 . Velhasıl Zonguldak defterini kapattık.Zonguldağa dair güzel anılarım var ama en çok tanıdığım abilerim, evde kaldığım arkadaşlarım ve okuldan bir kaç kişi var, onun haricinde işim olmaz.